გთხოვთ დაიცადოთ…
9 წუთის საკითხავი

რუბრიკაში „ასე დაიწყო ყველაფერი...“, Horeca Georgia გიამბობთ ჩვენს სექტორში არსებულ პოპულარულ და შედარებით ნაკლებად ცნობილ ბრენდებზე, მათი დაფუძნების ისტორიასა და დამფუძნებლების ანტრეპრენერულ თავგადასავლებზე.
ბრენდი, რომელზეც ამ სტატიაში ვისაუბრებთ, ბევრი თქვენგანისთვის სულაც არაა უცნობი, მეტიც, ზოგისთვის ძალიან ახლობელი და საყვარელიც კია. კლასიკური გაგებით, ჰორეკა სექტორი სასტუმროებს, რესტორნებსა და კაფეებს მოიცავს, თუმცა ვინაიდან კონდიტერია მასპინძლობის ერთ-ერთი ყველაზე გამორჩეული მდგენელია და ამ კონკრეტულ ბრენდს, იმდენად შთამაგონებელი დაარსების ისტორია აქვს, რომ მისი თქვენგან დამალვა, დანაშაულადაც კი მიგვაჩნია. ამიტომ, გსურს წარმოგიდგინოთ „ფუსფუსი“ და მისი დამფუძნებელი ნათია ყურშუბაძე, რომლის სამეწარმეო სულისკვეთება და ჟინი, გულგრილს ნამდვილად არავის დატოვებს.
„ფუსფუსის“ ამბავი 2021 წელს, პანდემიის პერიოდში დაიწყო. თავდაპირველად ეს ნათიას გატაცება და რაღაც ძალიან საყვარელთან მიახლების სურვილი იყო. აცხობდა, ცდიდა, ეძებდა გემოებს და ამ ყველაფერს, სხვადასხვა კულინარიულ ჯგუფში აზიარებდა. ეტაპობრივად კი, ამ გატაცებას სხვა ადამიანების აღიარება და მოწონებაც მოჰყვა და პირველი შეკვეთები წამოვიდა.
„ალბათ, თავიდან ბოლომდე ვერც წარმოვიდგენდი, სადამდე მივიდოდა ეს ყველაფერი. თუმცა ერთი რამ თავიდანვე ვიცოდი: უბრალოდ ტკბილეულის ცხობა არ მინდოდა. მინდოდა, ჩემს პროდუქტს თავისი ხასიათი ჰქონოდა, ადამიანებისთვის ნაცნობი და საყვარელი გემოები გამეხსენებინა და თან ჩემი ხელწერაც შემექმნა. ასე დაიწყო „ფუსფუსი“ - ძალიან ჩვეულებრივ, სახლურ გარემოში, მაგრამ დიდი სიყვარულით. დღესაც, როცა ამ ყველაფრის დასაწყისს ვიხსენებ, მგონია, რომ ყველაზე მნიშვნელოვანი სწორედ ის იყო, რომ თავიდანვე გულით ვაკეთებდი იმას, რაც მიყვარდა“, - გვიამბობს ნათია.
პროფესიით ხელოვნების მენეჯერმა კონდიტერია საკუთარი ინტერესით, გასტრონომიისადმი ლტოლვით, ცდებით, შეცდომებითა და მუდმივი სწავლით აითვისა. ნათიას თავიდან კონკრეტული ბიზნესგეგმა არ ჰქონია, თუმცა შექმნის პროცესმა და მომხმარებლის აღფრთოვანებამ საქმე სულ სხვა საფეხურზე აიყვანა.
აღსანიშნავია, რომ ბრენდის სახელი „ფუსფუსი“ შემთხვევითი არ ყოფილა. გარდა იმისა, რომ ეს სიტყვა ნათიას ყოველდღიურ ლექსიკონში ხშირად გამოიყენებოდა, იგი მიიჩნევს, რომ ეს არის ძალიან ქართული, შინაური და თბილი ცნებაა. ის უკავშირდება სამზარეულოში ტრიალს, რაღაც გემრიელის მომზადებას, დეტალებზე ზრუნვასა და იმ პატარა ამბებს, რომლებიც სახლის გარემოს ქმნის.
„მინდოდა, ბრენდის სახელიც ასეთი ყოფილიყო - მარტივი, დასამახსოვრებელი და ისეთი, რომელშიც ჩემი ხასიათიც გამოჩნდებოდა. „ფუსფუსი“ ჩემთვის მხოლოდ კონდიტერია არ არის. ეს არის პროცესი, რომელსაც თავისი ხალისი აქვს. ამიტომაც არის ჩემი სლოგანი - „ნაფუსფუსარია სიყვარულით“. მგონია, ამაზე უკეთ ვერაფერი გამოხატავს იმას, რისი გადმოცემაც თავიდანვე მინდოდა“, - აღნიშნავს დამფუძნებელი.
იდეიდან რეალურ ბიზნესამდე გზა სავსე იყო გამოწვევებით. ყველაზე დიდი სირთულე საყვარელი საქმის ბიზნესად ქცევა აღმოჩნდა: პასუხისმგებლობა შეკვეთებზე, ხარისხზე, ვადებსა და მომხმარებლის მოლოდინებზე. ამ ყველაფერს ნათია პრაქტიკაში, სრულიად მარტო სწავლობდა.
2024 წელს, მომხმარებლების დიდი მოთხოვნის შემდეგ, მან საკუთარი კაფე გახსნა, რაც სახლში დაწყებული დიდი გზის ლოგიკური გაგრძელება იყო. თუმცა, იმავე წლის რთულმა პოლიტიკურმა და ეკონომიკურმა ვითარებამ მცირე მეწარმეს კაფეს ფუნქციონირების გაგრძელების საშუალება არ მისცა და მისი დახურვა მოუხდა.
„ეს მარტივი გამოცდილება ნამდვილად არ ყოფილა. როცა რაღაცას საკუთარი ხელით ქმნი და მასში ამდენი შრომა, დრო და იმედი გაქვს ჩადებული, მისი დაკარგვა მტკივნეულია. მაგრამ „ფუსფუსი“ კაფესთან ერთად არ დამიხურავს. სახლში დავბრუნდი და მუშაობა გავაგრძელე. დღესაც ვაგრძელებ. ჩემთვის ეს არის ყველაზე მნიშვნელოვანი - შეიძლება გეგმები შეგეცვალოს, მაგრამ ეს არ ნიშნავს, რომ ყველაფერი დასრულდა. წარმატება ყოველთვის ფორტუნას არ მოაქვს - არამედ მუდმივ მოქმედებას, არ გაჩერებას!“, - ამბობს ნათია.
„ფუსფუსის“ მთავარი ნიშა ნოსტალგიური გემოების, ქართული ტრადიციული ტკბილეულისა და თანამედროვე ვიზუალის სინთეზია. ბრენდი არასდროს მიდის კომპრომისზე ხარისხსა და გულწრფელობაზე - პროდუქტი შიგთავსითაც ისეთივე გულუხვია, როგორიც გარეგნულად ჩანს.
დამფუძნებლისთვის უმთავრესი შეფასება დაბრუნებული მომხმარებელია:
„უკან მობრუნებული დამკვეთი დიდი ფუფუნებაა, ე.ი. რაღაცას სწორად ვაკეთებ. ჩემი იდეალური მომხმარებელი ის ადამიანია, რომელიც ამჩნევს დეტალებს, აფასებს ხარისხს და ესმის, რომ ხელნაკეთი პროდუქტის უკან დგას კონკრეტული ადამიანის ხედვა, გამოცდილება და დამოკიდებულება საქმისადმი.“
რაც შეეხება ნათია ყურშუბაძის სამომავლო გეგმებს, იგი მიზნად ისახავს განავითაროს „ფუსფუსი“, შექმნას უფრო სრულყოფილი პროფესიული სივრცე, გაზარდოს წარმოება და პროდუქტები მთელი საქართველოს მასშტაბით გახადოს ხელმისაწვდომი. თუმცა, მასშტაბირება თვითმიზანი არ არის - ბრენდმა უნდა შეინარჩუნოს ის სითბო, ინდივიდუალობა და „ადამიანის ხელი“, რის გამოც შეიქმნა.
ქართულ მასპინძლობის სექტორში შემოსვლის მსურველებს კი ნათია საკუთარი გამოცდილებიდან ურჩევს:
„პირველ რიგში, შიში სრულიად ბუნებრივია. მხოლოდ იდეის ქონა და მხოლოდ სიყვარულიც ვერ მართავს ბიზნესს - საჭიროა მუშაობა, სწავლა, ფინანსების დათვლა და რეალისტური გეგმა. დაიწყეთ იმით, რაც გაქვთ. არ დაელოდოთ იდეალურ მომენტს და იდეალურ პირობებს, რადგან შეიძლება ეს მომენტი არც არასდროს დადგეს. დაიწყეთ, ისწავლეთ, შეცდომებიც დაუშვით და შემდეგ უკეთ გააკეთეთ. მე „ფუსფუსი“ ერთი სახლის სამზარეულოდან დავიწყე და დღესაც მჯერა, რომ პატარა იდეას დიდი გზა შეუძლია ჰქონდეს.“
კონდიტერია ჩემთვის არის...
პირველ რიგში, კონდიტერია ჩემთვის ღიმილთან ასოცირდება, რადგან დესერტი ავტომატურად იწვევს ღიმილს და შემდეგ უკვე სიამოვნებას. ხოლო მეორე მხრივ, კონდიტერია ხელოვნება და მასთან ზიარებაა.
მთავარი თვისება, რაც მასპინძლობის სექტორის პროფესიონალს უნდა ჰქონდეს:
ადამიანების პატივისცემა - მომხმარებლისაც და იმ ადამიანებისაც, ვისთან ერთადაც მუშაობ.
ყველაზე უცნაური ან კურიოზული შემთხვევა, რაც მომხმარებლისგან გახსენდებათ:
კურიოზები მრავლად გადამხდენია დამკვეთებთან და ასევე, უცნაურობებიც ყოფილა. ერთ-ერთ კურიოზს გავიხსენებ მომხმარებელთან, როდესაც ტორტის შესაკვეთად მომწერა და თან დაურთო ისეთი ტორტის ფოტო, რომლის დიზაინზეც მე პირადად არ ვმუშაობ და მომიწია შეკვეთაზე უარის თქმა. ამ დროს დამკვეთს შემთხვევით, მიმოწერისას შუა თითის უზარმაზარი ემოჯი გამოეგზავნა, რის გამოც ძაან შეწუხდა თვითონ და ბოდიშები მიხადა, თუმცა საბოლოოდ დავამშვიდე და ძაან ბევრი ვიცინეთ ამ ჟესტზე და მეტიც, რამდენიმე ხანში, სრულიად მოულოდნელად ამ კონკრეტულ ადამიანთან ეს მინაწერები „ფუსფუსის“ გვერდზე გამოვაქვეყნე და დავასახელე წლის იუმორად და ჯილდოდ საშობაო შტოლენი გავუგზავნე. შოკში ჩავარდა. ამის შემდეგ, პოსტის კომენტარებში ყველამ შუა თითის ემოჯების გამოგზავნა დამიწყო. მიყვარს იუმორი და თანაც ბიზნესს, სხვა ყველაფერთან ერთად, იუმორიც ძალიან სჭირდება, შეიძლება ერთ-ერთ მარკეტინგულ ქცევადაც კი ჩაითვალოს.
ქართული სტუმართმოყვარეობა ერთი სიტყვით:
გულუხვობა.
„კლიენტი ყოველთვის მართალია?!“
ყოველთვის არა, მაგრამ ყოველთვის იმსახურებს მოსმენას და პატივისცემას. თუ მომხმარებელი უკმაყოფილოა, ჩემი ვალია, გავიგო მიზეზი და ვეცადო პრობლემის მოგვარებას. თუმცა ეს არ ნიშნავს, რომ ხარისხზე, საკუთარ ღირებულებებსა და სამართლიან დამოკიდებულებაზე უარი უნდა ვთქვათ და არც საკუთარ პრინციპებს გადავაბიჯოთ.