გასტრონომიული რეგენერაცია: "ცეხი" თამბაქოს ყოფილი ქარხნის კედლებში

თბილისის ურბანული რეგენერაცია მხოლოდ შენობების განახლებას არ ნიშნავს — ეს არის ძველი სივრცეებისთვის ახალი, ხშირად სრულიად მოულოდნელი ფუნქციების მინიჭება. როდესაც ინდუსტრიული წარსული თანამედროვე გასტრონომიულ ხედვას ხვდება, იბადება ადგილები, რომლებიც ქალაქის ხასიათს ცვლიან. სწორედ ასეთი „გაცოცხლებული“ წერტილია თამარ მეფის გამზირზე მდებარე „ცეხი“. ახლა კი შეიტყობთ, თუ როგორ იქცა თამბაქოს ყოფილი ქარხნის სასადილო გასტრონომიულ ჰაბად, სადაც მთავარი გმირი ხარისხი, სიმართლე და გულწრფელობაა.

თბილისში, თამარ მეფის 18 ნომერში, იქ, სადაც საბჭოთა პერიოდში თამბაქოს გადამამუშავებელი ქარხანა ფუნქციონირებდა, 2024 წლის დასაწყისში სრულიად ახალი კონცეფციის გასტრონომიული სიცოცხლე დაიბადა. სიმბოლურია, რომ პროექტი სახელწოდებით "ცეხი" (Zeche) სწორედ ამ ქარხნის ყოფილი სასადილოს ადგილას გაიხსნა, რითაც სივრცეს მისი ისტორიული ფუნქცია, ოღონდ სულ სხვა მასშტაბითა და ესთეტიკით დაუბრუნდა.

იდეა თავდაპირველად ვახო კანდელაკს დაებადა, რომელმაც საკუთარი ხედვა ლუკა ნაჭყებიას გაუზიარა. სწორედ ამ მეგობრობისა და პროფესიული კოლაბორაციის შედეგად შეიქმნა ჰაბი, რომელსაც დღეს თბილისის გასტრო-რუკაზე ერთ-ერთი ყველაზე გამორჩეული ადგილი უკავია.

"ცეხი" არ არის მხოლოდ რესტორანი — ეს არის ინდუსტრიული გასტრო-ჰაბი, სადაც რამდენიმე დამოუკიდებელი, თუმცა ერთიანი ფილოსოფიის მქონე "საამქროა" თავმოყრილი. გერმანული სიტყვა Zeche, რაც შახტას ან საამქროს ნიშნავს, ზუსტად გამოხატავს იმ პროცესს, რაც აქ ხდება: ნედლეულის გარდაქმნა მაღალ გასტრონომიულ პროდუქტად. „ცეხი“ აერთიანებს საცხობს, გრილს, აზიურ კუთხეს, სახინკლეს, ბარს და სხვადასხვა ღონისძიებებისათვის მოწყობილ საგანგებო ღია სივრცეს.

ვახო კანდელაკისა და ლუკა ნაჭყებიას ტანდემი "ცეხში" ავთენტურობისა და ტექნოლოგიური სიზუსტის სინთეზს ქმნის. "გვინდოდა შეგვექმნა ობიექტი, სადაც ადამიანი შევიდოდა და არ ინანებდა, გული არ დაწყდებოდა," — აღნიშნავს ვახო კანდელაკი ერთ-ერთ ინტერვიუში. სწორედ ეს გულწრფელობა და ემოციური პათოსი ქმნის პროექტის მთავარ ღერძს. აქ არაფერია დაფარული — ღია სამზარეულო სტუმარს საშუალებას აძლევს, თვალი ადევნოს კერძის მომზადების მთელ ციკლს. ეს არის გასტრონომია, სადაც ინდუსტრიული წარსული, ბეტონის კედლები და რკინის კონსტრუქციები იდეალურად ერწყმის თანამედროვე კულინარიულ კულტურას.

სწორედ ამიტომ, სულაც არაა გასაკვირი, რომ დღეს „ცეხი“ თბილისელი (და არამარტო) ახალგაზრდების თავშეყრის და დროის სასიამოვნოდ გატარების ერთ-ერთი საყვარელი ადგილია...